Ja, ik kan bellen. Ja, ik kan praten. Ja, ik kan lachen en sociaal doen. 💬 Maar dat betekent niet dat het altijd vanzelf gaat. Mensen zien mijn buitenkant en denken dat dát het hele verhaal is.
Ze zien niet hoeveel energie, twijfel en overprikkeling er achter schuilgaat. Je hoeft niet stil te zijn om moeite te hebben met taal. Je hoeft niet teruggetrokken te zijn om te struggelen met spraak. Niet alles is zichtbaar en toch voelt het zwaar. 🌱
Soms is het zoeken, struikelen, opnieuw beginnen. Ik kan veel, maar vaak kost het meer dan iemand merkt. Ze horen mijn woorden, maar niet de weg die ik ervoor afleg.
En toch ga ik verder. Niet om te moeten, maar omdat ik mezelf steeds beter leer verstaan. Ik kies mijn eigen tempo. Mijn eigen kracht 💜
Dit is mijn verhaal en ik mag er helemaal zijn ✨️
Naast dat ik als ervaringsdeskundige actief ben, studeer ik en schrijf ik blogberichten hier op mijn eigen website. Je vind hier alle informatie rondom een taal-/spraakstoornis, want dat is iets wat ik zelf heb. Ik vind het belangrijk om ook vanuit mijn eigen perspectief verschillende onderwerpen aan te spreken, aangezien het zelf ervaren vaak een hele andere belevening is, dan dat iemand anders het doet die het niet heeft. Ik wens je veel plezier met lezen! :)
Hier heb je misschien ook interesse in:
In de sneeuw schrijf ik TOS.
Niet omdat het blijft liggen,
maar omdat zichtbaarheid het verschil maakt.
TOS is een taalontwikkelingsstoornis.
Soms is het onzichtbaar,
maar vandaag laten we het zien.💙
Jessica Huttinga (25) groeide op met het gevoel dat ze anders was. Praten, leren en meekomen voelde als tegen de stroom in zwemmen, terwijl de wereld bleef roepen dat ze harder moest trappen. Ze deelt haar verhaal over opgroeien met TOS, neurodiversiteit en de impact op haar mentale gezondheid. Het gaat over het vinden van je plek in een...
Niet wat jij verwacht, maar wel wie ik ben. Mijn stem laat zich horen en dat ook met een taal-/spraakstoornis 🔥
