Ik kreeg een mail van Aanmelding Onderwijs van Kentalis met een bijlage. Geen gezellig document, maar een overzicht van alle papieren die ik moest aanleveren "vanwege mijn TOS". Prima, dacht ik nog. Tot ik de lijst las en besefte dat ze ongeveer mijn hele schoolcarrière wilden ontvangen.

Soms voelt studeren minder als leren en meer als een speurtocht. Niet naar antwoorden, maar naar regels en formulieren. Zo zat ik ineens bij een studieadviseur, met een SIMEA-bestand open alsof het een IKEA-handleiding was: veel pagina's, maar weinig houvast. Zeker als je vanaf groep 7 vooral hebt geleerd hoe je het zelf oplost.

Na de open dag kon ik mezelf natuurlijk niet inhouden. Nog voordat ik mijn tas had neergezet, hing ik al half in de inbox van de opleidingscoördinator met een mail vol vragen: "Welk niveau zijn de vakken?" "Wat als iets lastig wordt?" "Is er een vangnet? Een trampoline? Een heel circus?"

Op de een of andere manier vond ik het lastig om mijn moeder te vertellen dat ik een toeristische opleiding wilde volgen. Waarom dat zo'n drempel was? Geen idee. Misschien omdat ik al twee jaar in de bijstand zat. Misschien omdat school niet op de hoogte was van TOS en omdat "hospitality" niet bepaald binnen mijn veilige bubbel viel.

De hele zomer en ook de maanden ervoor, dacht ik na over wat ik later wilde worden. En eerlijk? Ik weet het nog steeds niet. Er zijn gewoon te veel leuke dingen! Om dan één specifieke opleiding te kiezen… tja, dat voelde een beetje alsof ik moest kiezen tussen pizza of pasta en dat kan dus écht niet.

Tijdens de online bijeenkomst kreeg ik van de orthopedagoog de uitslag van mijn beroepskeuzetest. Spannend, dacht ik nog. En toen kwam het: ik was sociaal, behulpzaam, goed in de praktijk, commercieel sterk én best aardig met cijfers. Klinkt als een topcombinatie, toch? Alleen jammer dat de test geen rekening hield met mijn TOS. Tja, kleine...

Ik stond bij de balie te wachten en ineens hoorde ik een bekende stem. Mijn oude ambulant begeleider! Eerst herkende hij mij niet, logisch, het was ook meer dan 10 jaar geleden. (En eerlijk, ik zag er toen ook anders uit.)

Ik kreeg een mail van het Begeleiding & Advies Team. Ze wilden samen met mij onderzoeken welke opleiding passend is en of dit haalbaar zou zijn. Tijdens het gesprek bespraken we mijn situatie en het voelde fijn dat ze bekend waren met TOS. Het probleem was dat ik op dat moment geen begeleiding had, waardoor zowel ik als het team...

Ik scrolde door de websites van de mbo-scholen, op zoek naar een opleiding die écht mijn aandacht zou trekken. Maar hoe kies je iets uit zoveel richtingen als je eigenlijk niet weet wat je wilt? Eén ding stond vast, terug naar het Alfa-college wilde ik niet. Daarom keek ik bij Noorderpoort.

Na bijna 2,5 jaar in de bijstand, zonder vooruitgang, besloot ik zelf een opleiding te zoeken die bij mij past. Ik wilde doorleren en niet stil blijven staan. Zo kwam ik in contact met Heleen. Tijdens een online meeting vertelde ze dat mijn verbale dyspraxie onder taalontwikkelingsstoornis valt. Een term die ik niet kende, want in mijn dossier...

School was een onderwerp dat ik even aan de kant zette, aangezien het niet meer haalbaar was. Ik focuste mij op het werken, maar waar moest ik beginnen. Ik had bij verschillende supermarkten gesolliciteerd, soms kreeg ik gelijk een afwijzing en een andere keer mocht langskomen.

Ik zat thuis, was uitgeschreven van het MBO, geen diploma en geen vertrouwen meer in de scholen. Mijn toekomst was niet meer te voorspellen, want naar school gaan zat er bij mij niet meer in. Het perspectief van het schoolsysteem klopte, "Ik was de probleemleerling in hun ogen", dat alles alleen omdat ik een diagnose heb. Een diagnose waar ik...

Vaak genoeg ook dat klasgenoten en de leraren je uitlachten omdat je wat anders praat en af en toe stottert, dat ze je nadoen omdat ze het zelf zo grappig vinden of zelfs dat je door de leraar werd overgeslagen bij het voorlezen en dat terwijl iedereen een stukje moest voorlezen. Allemaal situaties waar keer op keer een stukje van...

Om heel eerlijk te zijn kan ik dit in één woord omschrijven: het is f*cked up. Nadat ik in januari 2019 werd uitgeschreven van het Noorderpoort, zat ik thuis. Thuis als 18 jarige zonder een startkwalificatie. Dit houd in dat je minimaal een diploma moet hebben op niveau 2 of hoger, zodat je meer kans hebt op een baan.

Je ontzettend alleen voelen, gedachtes die maar blijven binnenstromen, de schaamte, maar ook het verdriet. Zo zou ik mijn grootste nachtmerrie omschrijven waarin ik jarenlang in de negatieve spiraal bleef steken. Dit was voor mij helaas de realiteit rond mijn 17de tot mijn 20ste levensjaar.

Eind 2017 wist ik van mezelf dat ik kenmerken van een depressie had. Ik wist dat ik dit niet langer zonder hulp aan kon en belde zelf naar de doktersassistente. Iets wat ik zelf nog nooit eerder had gedaan. Aan de lijn moest ik vertellen waarvoor ik een afspraak met de dokter wilde maken en toen viel het aan de...

Regelmatig had ik een gesprek met de studentbegeleider hoe het nu verder moest. Op den duur kreeg ik twee opties.

In september 2018 ben ik op het Noorderpoort gestart. Ik kreeg een extra gesprek met de studentbegeleider, aangezien ik helemaal niet lekker in mijn vel zat. Mijn energie was zo goed als op en daarom werd er afgesproken dat ik maar halve dagen naar school moest. Ik was namelijk ook met een hulpverleningstraject bij INTERPSY begonnen. De...

Wat zal ik hier eens over vertellen. Ik denk wel echt, dat dit het dieptepunt van mijn schoolcarrière was. Elk jaar kregen wij een nieuwe mentor en ook deze mentor zou mijn TOS bespreekbaar maken.

Tijdens het mentorgesprek gaf ik aan dat ik niet goed in de klas lag. Dat als ik in de klas zat mijn klasgenoten...

Er was altijd één vak waar ik zo een hekel aan had en dat was het vak Drama. Elke keer maar weer liep ik door de deur van het klaslokaal en kreeg ik zo een naar onderbuikgevoel. Tijdens de dramales verzon de lerares telkens weer nieuwe scènes die je dan, aan het einde van de les, voor de gehele klas...

In de huidige tijd speelt Engels een grote rol in de samenleving. Zo zijn er veel studenten die een opleiding volgen waarin Engels een verreist onderdeel is van het examen. Maar wat nou als je een taal-/spraakstoornis hebt, waarin je zelfs moeite hebt met je eigen moedertaal, hoe kun je dan een vreemde taal erbij leren? Er zijn nog andere...

Als je start met een opleiding dan is stage lopen altijd iets wat bij zo een opleiding hoort, maar als je een spraakstoornis hebt, dan is en blijft dat natuurlijk altijd wel een ding. In mijn schoolcarrière heb ik veel stage gelopen op verschillende plekken en was mijn spraakstoornis hierin nooit een probleem. Binnen het bedrijf hang ik altijd een...

De schoolvakken die ik voor de opleiding kinderopvang kreeg waren: Nederlands, Engels, Rekenen, Pedagogiek, Methodiek, Zorg, Drama en Muziek. Naast het vak pedagogiek vond ik de vakken Drama, Nederlands en Engels door mijn taal-/spraakstoornis ook erg lastig.